บทที่ 12 เด็กดื้อของเสี่ยชัช 12

ชัชเปิดประตูห้องนอนออกมาได้ยินประโยคนั้นพอดีแล้วถอนหายใจ เมื่อคืนเขาทำแรงขนาดนั้นแล้วทำไมอ้ายยังมีแรงหนีได้อีก นี่ถ้าไม่สะดุ้งตื่นมาเพราะควานหาไม่เจออ้ายน่าจะหนีออกไปได้แล้ว เธอหันมามองเขาด้วยสีหน้าซีดเซียวเพราะไม่ได้พักผ่อนเลยตลอดทั้งคืนที่พยายามจะปรับความเข้าใจ 

“เดี๋ยวเสี่ยไปส่งเอง แล้วเตรียมตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ